بعد از ظهر روز جمعه درست دو روز از عید فطر گذشته بود که برادرزاده ام حالت تنگی نفس و سرفه بهش دست داده بود که ما مجبور شدیم برای معالجه، او را به شهر ببریم.وقتی اومدیم دیدیم که همه مطب ها و کلینیک ها بسته بودند ناچارا آمدیم به بیمارستان و در آنجا بچه را داخل کردیم. در این حال ویزیت را از تعرفه فروشی گرفتم رفتم به داخل مطب دکتر که از ما می پرسید بچه مشکلش و بیماریش چیه؟ تا اینکه براش توضیح دادم و پزشک معالج ما را به بخش داخلی اورژانس معرفی کرد وقتی که وارد بخش شدیم دیدیم که فقط دو تا خانم پرستار و یک آقا که دربان در اورژانس بود در آنجا حضور داشتند که پرستارهای آنجا به جای اینکه آرامش و تسلی خاطر را به بین بیماران برقرار کنند داشتند با لعنی عجیب و وحشتناک صحبت می کردند و دربان هم نیز با همین وضعیت کارش را ادامه می داد. با این حال و وضعیت ما بچه را خواباندیم روی یکی از تخت ها که یکی از پرستاران آمد پیشم اون هم با صدایی تند و خشن که می گفت بچه را بردارید و اونو بیارید به قسمت خون گیری که می خواهند خونش را بگیرند در این زمان وقتی که خانم پرستار می خواست خون بچه را بگیرد داشت یک سوال ها و پرسشهای بی ربطی را از من می پرسید. که می گفت آیا شما می دونید چرا خون این بچه را می گیرم؟آیا میدونید در خون چه چیزهای وجود دارد؟آیا میدونید که هموگلوبین در خون چه تاثیری دارد؟. . . . .

تا آنجا که بنده همه ی این چیزها را میدونستم و آشنایی کامل را داشتم بجای پاسخ به سوالات اون و بجای حرف زدن سکوت را اختیار کردم. در ذهنم این سوال پیش اومد که چرا واقعا این سوالا ها را از من پرسید؟ آیا می خواهد اینو ثابت کند که بنده و همه بلوچ ها در تصور اون بی سواد بوده اند؟ و یا آیا می خواست اطلات بنده را در سطحی بسنجد که چند مرده حلاجم؟ به هر حال بگذریم که صحبت از اینجا تمام شد که بنده رفتم به بخش های داخلی بیمارستان و می خواستم از اوضاع داخلش هم با خبر شوم.

بخش داخلی مردان:

ابتدا رفتم به بخش داخلی مردان که اصلا جا برای بیماران نبود که ناچارا بعضی از بیماران روی صندلی ها جا بهشون داده بودند و سرنگ و این چیز ها را بهشون وصل کرده بودند.وقتی که با این صحنه و وضعیت مواجه شدم دلم یک لحظه به حال این بیماران سوخت که چرا بیمارستانی با این عظمت و بزرگی و داشتن امکانات زیاد نمی تواند بهترین خدمات رسانی را برای بیمارانش انجام دهد.در این زمان من رفتم به سراغ یکی از بستگان و فامیل هام که در آنجا بودند و با هاش یه چند دقیقه نشستم و ازش احوال پرسی کردم که در این حالت او این چنین باب سخن را با من آغاز کرد...که بنده چهار روز است که اومدم به بیمارستان از آنجایکه ناراحتی شدید قلبی دارم که اکنون پسرم بالا سر و همراهم است ودربان اونجا کسی دیگر را نمی گذارد تا بیاند به داخل و ملاقاتم .حتی می گفت که یکی از بستگانم برای دیدنم از پاکستان اومده بود که به او هم اجازه ورود را نداده بودند... اون بنده خدا هم خیلی گله و شکایت داشت. به هر حال با این تفاسیر من آنجا را ترک کردم و از او خدا حافظی کردم در بین راه که داشتم می آمدم به بخش اطفال یکی از ملاقات کنندگان داشت می گفت که این بیمارستان بهترین بیمارستان در سطح استانمان انتخاب شده هم از نظر تجهیزات و امکاناتش و هم از نظر خدمات رسانیش ولی حیف است که نمی توانند ار بکا ر گیری این امکانات و جلب رضایت ارباب رجوعان و بیمارانش آنها را به نحو احسن استفاده به عمل در بیاورند و همچنین می گفت که این تنها بیمارستانی است که شهرستان چابهار می بایستی از محورهای نیکشهر و جکیگور را که شامل  این شهرستان هستند تحت پوشش خود داشته باشد.که همه بیماران اطراف چابهار و حومه آن فقط با وجود همین بیمارستان برای درمان و علاج بیمارانشان می آیند به آنجا تا بتوانند با خیال آسوده بر گردند به دیارشان.

از اطلاعات این آقا تنها چیزهایی که در ذهنم باقی مانده بود آنها را برداشت کردم و خدمت شما بزرگواران ارائه دادم.جلو تر رفتم تا اینکه به بخش اطفال رسیدم اونجا هم مشکلات فروانی موج می زد که همه گله مند و نا راضی بودند از پرستاران اون قسمت و بخش که همه با هم دیگر داشتند ابراز مشکل می کردند.بالاخره من با این تفاسیر نیمه تمام بیمارستان را ترک نمودم و در آخر این جمله را اضافه می کنم.

از مسئولین ذیربط تنها خواهشی را که دارم باید نظارت بیشتر و کامل تری را بر روی این بیمارستان داشته باشند تا بیماران آن بتوانند از رضایت کامل برخوردا شوند.

به اميد آنکه ايراني آباد و متحد و سر شار از استعدادهاي جوان و بالقوه اي برخوردار شويم تا بتوانيم بوسيله ي همين جوانان پله هاي ترقي و سعودي را طي کنيم.

ادامه ي مطلب ...

تبریک عید سعید فطر از طرف خودم و جوانان تیس به تمامی بلوچ مردان و کل مسلمین جهان

در دامنه های کوه شهباز با نزدیک شدن به آن در قسمتهایی که محل ریزش آبشارها و کوه های سر به فلک کشیده ای مواجه خواهیم شد.در میان آن همه چشم مان به یک نردبان آهنی روی دره کوه برخورد می کند.که این همان مسیر تردد و رفت وآمد پرتغالیها که در عصرهای قدیم در این روستا تمدن میکردند و حاکمیت اینجا را در دست داشتند بنا نهاده شده است.در زبان شیرین و شیوای بلوچی محلی تیس به این راه پله آهنی (سیم کندگ) می گویند که کندگ به معنای دره میباشد

نمایی از دره شهباز

سیم کندگ:از آنجایکه برای اولین بار میان دره کوه  شهباز پرتغالیهای بیچاره را وا داشت که مجبور شوند با درست کردن این نرده آهنی روی دره کوه با ارتفاع ۱۵ متر آن را درست کنند که برای بالا رفتن بر روی کوه  هم مسیری بود برای کسانیکه میخواستند به دریا بروند و همچنین نیز تنها راهی جهت رفت و آمد کوچ نشینان به روستاهای همجوار تیس که از جمله این روستاها می توان روستای هپکان و لکی و همچنین کوه خوش آب و هوای لاوری اشاره ای کرد .با این وجود هنوز هم که هنوزه آهن و سیم آهنهایی که پرتغالی ها برای درست کردن این راه پله استفاده کرده بودند سالم بوده و در حال حاظر نیز از این نرده آهنی برای صعود به کوه شهباز و دیدن مناظر قشنگ آن استفاده به عمل می آید.

نمایی از سیم کندگ

در اطراف سیم کندگ و دره شهباز بوته ها و درخت های جالبی نیز به نظر میرسد. از جمله آن درختان  درخت کرگ که زیبایی خاص خود را توانسته است در میان دره و اطراف آبشار ها چشم انداز زینت بخشی را خلق کند.از آنجاییکه درخت کرگ در زیر یکی از آبشارها واقع بوده که چاه بزرگی در قسمت بالای آن قرار دارد که با جمع شدن آب باران در داخل چاه توانسته است آبی زلالی را به بخش های زیر ریشه و ساقه های این درخت کهن برساند و آب های اضافی زیر ساقه ها که به صورت قطره ای که میرزد مردم تیس آن را برای شرب ازش استفاده میکنند به این دلیل که تخلخل بالای سنگهای رسوبی موجب میشود آب آن کاملا صاف و تصفیه شود.در ظمن مردم تیس این آبی را که از دل کوه و ریشه ی کرگ می آید را (ترنپوک) می گویند.

نمایی از درخت کرگ

وجود پوشش گیاهی ناچیز را که در کوه های شهباز و اطراف سیم کندگ قرار دارد را می توان به گیاه دارویی (گل المجور) اشاره کرد. این داروی گیاهی بلوچی در استخوان دردهای مزمن کارایی بالایی دارد.همچنین از آن برای درست کردن پنیر در شیر نیز استفاده می کنند.

نمایی از درخت (گل المجور)

با نزدیک شدن به روستای تیس در سواحل دریای جنوب مانند بسیاری از مناطق دیگر نظر هر بیینده ای را به خود جلب می کندوجود پوشش گیاهی عجیب که به صورت شناور بین ساحل و دریا کشیده شده است.این درخت زارهای دریایی که به زبان بلوچی تمر temer و فارسی جنگل های حرا نام دارنند که به صورت نوار باریکی از پناگاهای ساحلی بین تغییرات جزری و مدی دریا می توان آنها را دید.توده ی خالص و انبوه این درختان را می توان در اطراف گواتر که نزدیکی های مرز پاکستان قرار دارد را اشاره ای کرد.

تمرها در حد میانه و کناره های سواحل (حد حور) تیس که این درختان آب شور دریا را به صورت دستگاه تصفیه کننده ای آن را شیرین و از طریق آوندهای آبکشی که دارند تغذیه می کنند.تمرها اکثرآ به صورت درختچه ای و بوته ای که جوانه های آن با جزر شدن آب دریا قابل رویت هستند وجود دارند. من هرگاه که وقت می کردم یعنی جمعه ها که تعطیل بود می رفتم برای ماهیگیری و قلاب اندازی به اطراف این تمرها که در میان این درختان جاهایی وجود دارد که آب دریا وقتی که بالا می آید آب در اطراف این درختان جمع می شد که بهترین جا برای ماهیگیری ام بود.سایه ی تمرها در زیر نور آفتاب لذت تفریح و ماهیگیری نهایت هیجان خود را دارد. راستی از جمله ی فواید این درختان را که بنده در ذهنم برداشت کرده بودم اینکه در کاهش امواج آب دریا زمانیکه دریا طوفانی باشد,ایجاد فضای سبز در اطراف ساحل به منظور جذب گردشگران و مسافران را می توان نام برد.

مسجد جامع تیس:این همان مسجدی است که قدمتش به بیش از 40 سال میرسد که با همکاری همین جوانان و مردمان این روستا توسط استادو معمار پاکستانی بنا نهاده شده است.صاف و با کاشی کاری ساده گله به گله سوراخ هایی برای کفترها -عین تخم مرغ گنده ای- از ته بر سقف مسجد نشسته بود,نخراشیده و زمخت.وقتی که بچه بودیم خیلی دلمان می خواست که به اوج بلندی ها برویم یعنی سعود به گلدسته های مسجد چیز دیگری بود,که در ذهنمان دور میزد.راه پلهای که در تصورم بود و درهای ورودی که یکی در داخل مسجد و بیرون آن بود هر وقتی که می خواستم برم بالا مدام قفل بود و کلیدش هم لابد دست موذن مسجد بود یا دست خود متولی.باید یک جوری درش را باز  میکردم و خودم را به بالا می رسانیدم، بالاخره بعد از مدتها انتظار و دل رنجی توانستم با هماهنگی ملا رحمت الله که متولی مسجد بود کلید را ازش گرفتم و رفتم بالا هر چند که پله های سعودی مار پیچ و سر گیج کننده بودند ولی شوق بالا رفتنم بیشتر بهم امید میداد.از اون بالا همه چیز قابل مشاهده و کاملا مشخص بود و دیدن غروب خیلی دل انگیز بود برام. اصلا دلم نمی خواست که بیام   پایین یعنی هوس پایین رفتن را نمی کردم با این وجود که دیدم آفتاب کاملا غروب کرده بود دیگر چاره ای نداشتم و خودم رو به پایین رسانیدم و از متولی نهایت تشکر و سپاس را کردم جهت همکاریش. بله دوستان همه من و شما هر روز و یا کسانی که به تیس می آیند از کنار این مسجد زیبا که به قولی می توان نما و شان روستا فرض داد رد میشویم که می بینیم عکاسان و تحلیل گران و معماران زیادی می آیند بهش سر میزنند و همیشه می گویند عجب مسجدی،عجب کاشی کاریی،عجب معماری و... که نظر همگان رو به خاطر جلب کرده است.اکثر باستان شناسان معماری این اثر زیبا رو مربوط به دوران 1400 ساله اسلام دانسته اند که کاملا با مساجد آن دوران شبیه بود است.

وجود بسیاری از کلمات بلوچی در کتیبه بیستون بیانگر قدمت تاریخی و اصالت زبان این قوم آریایی است.برای مثال کلمه (البرز) که به کوهای شمالی و مرکزی ایران گفته شده برز به معنای بلند بوده که تا به امروز نیز به همین معنا در زبان بلوچی موجود بوده و کلمه بل که به معنای تاج و قله می باشد. از این جمله می توان به دهها کلمه دیگر اشاره نمود.

بی تردید قوم سخت کوش بلوچ از اقوام آریایی جدا شده و پس از گذشتن از بخشهای شمالی به ناحیه جنوب آمدند.

با توجه به بررسی دانشمندان نژاد شناس مشخصات نژادی بلوچها با آریایها کاملا شبیه و یکسان بوده بدین ترتیب بلوچها تنها قومی هستند که هنوز اصالت خویش را حفظ نموده اند.قامتی بلند و کشیده،چشمانی درشت و سر و صورتی پهن این قوم اصیل را با سایر اقوام متمایز ساخته است.

بــلوچ:این واژه زیبا قومی نجیب که آن را به اسم خویش ثبت نموده دارای ویژگی های فرهنگی و اجتماعی فوق العاده ای بوده که به ندرت می توان آن را در سرتاسر کره زمین پیدا کرد.خصوصیاتی چون غیرت،بردباری،مردانگی،وفای به عهد،رادمردی و چندین صفت دیگر زینت بخش این انسانهای مظلوم در طول تاریخ بوده است.

فردوسی بزرگ شاعر بلندآوازه ایران زمین این نژاد نجیب را همواره پاسدار خاک ایران زمین دانسته که به هیچ بیگانه ای اجازه تجاوز به خاک میهنش را نداده است این شاعر پارسی زبان وفاداری این قوم را در پایداری از خاک و ناموس میهنش بارها و بارها در کتاب جاودانه شاهنامه به اثبات رسانده است.

فردوسی در شاهنامه از قوم بلوچ در جرگه سپاهیان کیخسرو یاد کرده واین قوم را به قوچ تشبیه نموده که سر تا پا مصلح و هیچگاه پشت به دشمن خویش ننموده است.